معرفی تات ها :

 تاتي يكي از كهن ترين زبان هاي ايراني است كه به لحاظ زبان شناسي، ارزش و اعتبار خاصي دارد. ، عنوان گویشهای ‌هایی از دسته زبان های ایرانی شاخه شمال‌غربی و بازمانده زبان مادی (مادها) می باشد. این گویش‌های روزگاری از قفقاز تا سمنان گسترده بود ولی امروزه با ترک‌زبان و فارس‌زبان شدن بخشی از شمال‌غربی ایران تنها جزیره‌هایی از گویش‌های تاتی در منطقه به جا مانده‌است. بزرگ‌ترین این جزیره‌ها در منطقه تاکستان استان قزوین دیده می‌شوند.

در استان قزوین : به طور کلی زنجیره مناطق تات‌نشین از شهر تاکستان شروع شده و به سمت جنوب و جنوب شرقی ادامه می‌یابد و در نهایت در شهرستان بوئین زهرا به روستای تاریخی سگزاباد پایان می‌یابد.

تاتی تاکستان و شال  یکی از کهن‌ترین زبان‌های ایرانی است که از دیدگاه زبان شناسی، ارزش ویژه‌ای دارد. بیشترین آمار جمعیتی تات‌های ایران متعلق به دو شهرستان کهن تاکستان و بوئین زهرا و طارم علیا می‌باشد.

تات‌های این مناطق در شهرها و روستاهای زیر زندگی می‌کنند:

    در شهرستان  تاکستان : شهر تاکستان

    شهر اسفرورین

    و روستای قرقسین، تات زبان اند.

    در شهرستان بوئین زهرا :  شهرهای شال و  دانسفهان

     و روستاهای  : خیارج, خوزنین, ابراهیم آباد و سگزاباد و … تات زبان اند.

     در استان تهران : شهرستان اشتهارد تات زبان است.

     رودبار الموت، رودبار شهرستان، طالقان، ، شهرستان رودبارزیتون، رودبار قصران تا روستاهای دماوند

     (اغلب مناطق البرز جنوبی) تات زبان هستند

     در اطراف قزوین : نیز روستاهایی نظیر اردبیلک ، حصار خزوان.رزجرد . الولک و... تات زبان اند.

     در استان مرکزی  : منطقه وفس زبان تاتی صحبت میکنند.

     لازم به توضیح است که هر یک از شهرهای تات نشین گویش مخصوص خود را دارند.

    زبان تاتی زبان ویژه منطقه تاکستان قزوین، بوئین زهرا ، از زبان‌های در معرض خطر به شمار می‌آید.